Regierol voor de (aanstaande) moeder: bent u zover? | Blog Inge Boesveld

“Als hoogopgeleide moeder, met flinke ervaring in de geboortezorg gaf Jitske aan dat ze toch ook vaak overvallen wordt door een ‘de dokter zal het wel weten’-houding en hoe lastig het is om haar behoeftes te uiten”

 

Integrale geboortezorg gaat niet alleen over de samenwerking tussen zorgverleners, al lijkt dat daar soms wel op als je alle interne protesten en weerstand ertegen in ogenschouw neemt. Een belangrijk aspect binnen het integrale geboortezorgmodel is namelijk dat er ruimte is voor de eigen keuze van de (aanstaande) moeder. Dit vraagt een verschuiving van een paternalistisch zorgmodel naar een model van geïnformeerde keuze en gezamenlijke besluitvorming. Een verschuiving dus van een model waarbij de zorgverlener weet wat goed is voor de (aanstaande) moeder: ‘Ik raad u behandeling X aan omdat die betere resultaten geeft dan een behandeling Y’, naar een meer persoonsgericht model waarbij het primaat van keuze voor een voorgenomen onderzoek en/of behandeling bij de (aanstaande) moeder ligt: ‘Ik informeer u over de voor- en nadelen van behandeling X en Y, zodat u zelf kunt beslissen welke behandeling de voorkeur heeft. Wat is hierbij belangrijk voor u?’

Tijdens de boekpresentatie van het nieuwe boek over integrale geboortezorg beschreef Jitske Wildschut, dochter van Hajo Wildschut (redacteur), hoe lastig het voor haar als zwangere is om deze rol te nemen. Ook bij de minister gaf ze aan dat het nog wel wat ondersteuning voor de (aanstaande) moeder vraagt om deze rol goed op te kunnen nemen en dat hier ook een belangrijke taak voor de zorgverleners ligt: faciliteer de (aanstaande) moeder om aan te geven wat ze wil en hoe dat te omarmen en hoe ze daar naar buiten toe echt voor kan staan. Als hoogopgeleide moeder, met flinke ervaring in de geboortezorg gaf Jitske aan dat ze toch ook vaak overvallen wordt door een ‘de dokter zal het wel weten’-houding en hoe lastig het is om haar behoeftes te uiten. In het eerste hoofdstuk van het boek Integrale geboortezorg. Samen bevalt goed komt dit aspect uitgebreid aan bod.

Het zou goed zijn als ook zorgverleners buiten de geboortezorg hier kennis van nemen. Want ik herken de bespiegelingen van Jitske zeer, ook in mijn huidige ‘zorgtraject’ in verband met complicaties bij de genezing van een bekkenfractuur. Het is een voortdurende zoektocht naar de behandeling die voor mij goed is. Vaak weet ik dat zelf eigenlijk heel goed, maar laat ik me toch leiden door de adviezen van de zorgverleners: ‘Zij zullen het wel weten’. Als ik van de ene naar de andere zorgverlener verwezen word, moet ik soms weken wachten voordat ik per post de datum voor een afspraak krijg, die vervolgens pas na lange tijd kan plaatsvinden. En als ik dan bij de volgende zorgverlener kom, moet ik weer opnieuw mijn hele verhaal doen. Onderling worden de resultaten van onderzoeken ook nauwelijks gedeeld. Als ik mijn fysiotherapeut toestemming wil geven om in mijn persoonlijk dossier van het ziekenhuis te kunnen kijken (via het Patiëntenportaal), moet hij eerst zoveel handelingen verrichten voordat hij toegang tot de applicatie heeft, dat ik heel goed begrijp dat hij hier vanaf ziet. Ik maak daarom maar schermfoto’s van de brieven en uitslagen, zodat hij ze toch kan lezen. Zou dit echt niet eenvoudiger kunnen?

Persoonsgerichte zorg? Eigen regie bij patiënt, of (aanstaande) moeder? Zo belangrijk! Het is duidelijk dat daar nog veel voor moet gebeuren.

Inge Boesveld is verloskundige en onderzoeker, en mede-auteur van het boek Integrale geboortezorg. Samen bevalt goed.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *